પ્રકરણ ૦૪ મહેશ અને માલતી (૨)

(ગતાંકથી આગળ)

         માલતી મહેશ સાથે આવી વાતો કરી તેને દુ:ખી કરવા નહોતી માંગતી…આમ બંને જણ એકબીજાની લાગણી ભુલથી પણ ન ઘવાય તેની કાળજી રાખતા હતા પણ ઉદાસી છુપાવી નથી શકતા….બંને એકબીજાને મેળવીને ભગવાન નો ઉપકાર માનતા….અને આ જ સંજોગો સાથે જીવી લેવાનું મનોમન નક્કી કરી લેતા….

    આ નાનકડા પરિવાર પર માતા-પિતાનું છત્ર ન હતું…બંને એકબીજાના સથવારે જ જીવતા શીખ્યા હતા….બંનેને માતા પિતા ની ખોટ સાલતી હતી… પણ સંબધો ક્યા ઉછીના મળે છે..? જે લોકો ને સબંધો હોય છે એ લોકો ને તેની કદર નથી હોતી…અને જેમને માતા પિતા નથી હોતા એ લોકો મહેશ અને માલતી ની જેમ તેમના પ્રેમ માટે ઝુર્યા કરે છે…!

             માલતી સાવ એકલી ન પડી જાય એ માટે એ લોકો અવાર નવાર  અનાથાશ્રમની મુલાકાત પણ લેતા જેથી એ લોકો જ્યા ઉછર્યા હતા ત્યાંના લોકો સાથે પોતાનો સબંધ જળવાઇ રહે…અને એમ પણ એ લોકો નું બીજુ કોઇ સગું વ્હાલું તો હતું  નહીં….અને નાના અનાથ બાળકોને એમનાથી બનતી મદદ પણ કરતા…એ નાનકડા ભુલકાઓમાં મહેશ અને માલતી ને પોતાનુ બાળપણ દેખાતું હતું

    આજે મધર્સ ડે હતો….મહેશ અને માલતીએ આજે ફરી અનાથાશ્રમ ની મુલાકાત લીધી….મા બાપ વગર ના બાળકો ને માતા વગર મધર્સ ડે ઉજવતા જોઇ બંને ભાવુક થઇ ગયા…

       બધા જ બાળકો બહારના પ્રાંગણમાં ભેગા થયા હતા…બધા જ ધમાલ મસ્તી કરીને થાક્યા હતા અને બધા એ જાણવા આતુર હતા કે આજે એમને શું નવો નાસ્તો પીરસવામા આવશે…?અને ગીફ્ટમાં શું મળશે..?કેક હશે કે નહીં…? દરવખતે આવો કોઇ ખાસ દિવસ હોય અને કોઇ ઉજવણી હોય તો ઘણા બધા લોકો આશ્રમના બાળકો માટે નાસ્તો..,રમકડાં…,નવા કપડાં વગેરે આપી જતા…આ અનાથ બાળકો માટે એ દિવસે ઉત્સવ થઇ જતો…આજે મધર્સ ડે હતો પણ મોટા ભાગના નાનકડા બાળકો ને માતાનો અર્થ જ નહોતી ખબર અને જેને ખબર હતી એમને ખબર હતી કે એમના ઇચ્છવાથી મમ્મી મળી નથી જવાની…તો એ લોકો ઉજવણી કરવામાં જ ધ્યાન આપતા હતા પણ એ લોકોના અંતર મનમાં કંઇક તો થતુ જ હશે ને ?

       એક બહેને બાળકો ને નાસ્તો વહેંચવાનુ શરૂ કર્યુ…એક નાની છોકરી કદાચ દશેક વર્ષની હશે….અને એક છોકરો એના જેવડી જ ઉમર નો….બંનેને અલગ અલગ ડીશમાં નાસ્તો આપવામાં આવ્યો હતો છતાં પણ એ લોકોએ બધો જ નાસ્તો એક ડીશમાં ભેગો કરી દીધો જેમ મહેશ અને માલતી કરતા આવ્યા હતા એમ અને બંને ઘણી જ મોજથી એક જ ડિશમાં એમણે ભેગો કરેલ નાસ્તો કરવા લાગ્યા..

         મહેશ અને માલતી આ બંને બાળકોને ઘણી જ લાગણીથી જોઇ રહ્યા….એ બાળકોમાં મહેશ અને માલતી પોતાની જાતને જ જોઇ રહ્યા….

આજે માલતીના મનની ગુગણામણ એની આંખો દ્વારા છતી થઇ ગઇ…અને એ જોઇ મહેશ પણ લાગણીશીલ થઇ ગયો એટલે માલતી મહેશને આવો લાગણીવશ થયેલ જોઇને વિચલિત થઇ ગઇ…માલતી એ એકદમ પ્રેમાળ અવાજે બોલી  

‘મહેશ..ચાલ આજે ક્યાંક બહાર જઇયે…સીધા ઘરે નથી જવું..’

‘ના…માલતી આજે નહીં….’મહેશે માલતીનો પ્રસ્તાવ પહેલા તો નકાર્યો

     મહેશ માની ગયો અને અનાથાશ્રમની જ નજીક આવેલ એક પાર્કમાં આવીને એક બાંકડા પર બંને બેઠા….(ક્રમશ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: