અનંત યાત્રા (૨)

heaven

(ગતાંકથી શરૂ)

          માતાના મૃત્યુનો શોક પ્રશાંત જીરવી ન શક્યો અને ત્યારથી એ સતત શુન્ય મનસ્ક રહેવા લાગ્યો.ક્યારેક વિચાર મગ્ન થઇ જતો ત્યારે તેની આસપાસ મંડરાતી બિન્દુ તેને ગમગીનીમાંથી બહાર લાવવાનો પ્રયત્ન કરતી.મહાવિદ્યાલયમાં પણ એ જે મન મુકીને પ્રવચનો આપતો તેમાં પણ ફરજનું તત્વ રહ્યું.સાંજે એ વાંચનાલય-પુસ્તકાલયમાં વ્યતીત કરતો હતો તેના બદલે સમુદ્ર કિનારે બેસી ઉભરાતી લહેરો જોયા કરતો.

          એક દિવસ સમુદ્ર કિનારે પ્રશાંતને તેનો જુનો મિત્ર બનવારી ત્રિવેદી મળી ગયો. બનવારી તેને પોતાની બેઠક પર લઇ આવ્યો.ત્યાં બેસી બંને જુની વાતો અને પ્રસંગો યાદ કર્યા.તે દરમ્યાન બનવારીએ પ્રશાંતને ભાંગ પિવડાવી એટલામાં અહમદ અલ્લારખા આવ્યો તેમણે ઢોલકની થાપે ભોજપુરી ગીતો ગાયા જેમાં બનવારીએ હાર્મોનિયમ વગાડતા સાથ આપ્યો.પ્રશાંતની ગમગીની ખંખેરાઇ ગઇ.તે દિવસથી સમુદ્ર કિનારે જવાના બદલે બનવારીની બેઠક પર તેનો વધુ સમય પસાર થવા લાગ્યો.બિન્દુ આ બધું મુંગા મોઢે જોયા કરતી હતી પણ ઘેર પાછા ફરતા પ્રશાંતને ખુશ જોઇ એને ખુશી થતી.

Continue reading