“મળેલી તું મને શાને?”

“મળેલી તું મને શાને?”

મને ગમતું નથી ક્યાં પણ મળેલી તું મને શાને?

હવે રમતું નથી ક્યાં મન મળેલી તું મને શાને?

હતી આલમ અનેરી એ ભરેલી મોજ મસ્તીની;

મસ્તીની કરી પસ્તી મળેલી તું મને શાને?

સદા રહેતા હતા નયનો ભરેલા ગાઢ નિદ્રાથી;

હવે વેરણ થઇ બેઠી મળેલી તું મને શાને?

ન જાણે કેટલા ચક્કર ફરી લીધા હતા ત્યાં મેં;

ફરી તું ના મળી મુજને મળેલી તું મને શાને?

ન રહેવાતું ન સહેવાતું થયો છે હાલ એ મારો;

“ધુફારી”ને જરા કહેજે મળેલી તું મને શાને?

૦૨/૦૧/૨૦૧૨

જાય છે

“જાય છે”

હું નથી એ જાણતો કે આમ શાને થાય છે?
રાહ પર ચાલ્યા પછી એ રાહ બદલી જાય છે
નામ જેના યાદ હો તેતો કદી મળતા નથી;
જે મળે છે એમના મન નામ ભુલી જાય છે?
રોજ દેવાલય મહીં જે બોલતા’તા પ્રાર્થના;
કોઇને શિખવાડતા મન શબ્દ ભુલી જાય છે?
આંખજે ઘોંઘાટમાં મિચાયલી રહ છે સદા;
તે અચાનક શાંત થાતા કેમ ઉઘડી જાય છે?
કેટલા વર્ષો પછી મોકો મળ્યો મળવા તણો;
એ “ધુફારી” નો સમય મન કેમ ભૂલી જાય છે?

૦૪/૦૧/૨૦૧૨