કરોળિયો

“કરોળિયો”

મન કરોળિયો જાળુ ગુંથે,લાગણીના આરે;
દશે દિશાએ દોડી ફરતો,વણ તૂટેલા તારે
તાર જોડવા ખૂંટા ખોડ્યા,નાસૂર થઇ એ દુઝે;
ત્યાં પહોંચવા ચાલ્યો ત્યારે ચરણકમળ કાં ધ્રુજે?
વિચાર વાયુ વાવા લાગે,કરોળિયો મુંઝાતો;
ડમરી સાથે જાશે જાળું,વિચારતા ગભરાતો
સ્વપ્ન કેરા પતંગિયાઓ રંગબેરંગી લાગે;
કરોળિયાના જાળાથી પણ,એતો રહેતા આગે
તરંગ કેરી માખીઓ,બણબણ કરતી દીઠી;
“ધુફારી” કહે કરોળિયાને,લાગે એ મધ મીઠી

૨૭-૧૨-૨૦૧૧

One Response

  1. કરોળિયાઓ થી મને પહેલે થી જ આકર્ષણ છે…. અને આ કવિતા માં ખરેખર સરસ વર્ણન છે….. liked it 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: