“વા વરે”(કચ્છી)

વા વરે“(કચ્છી)

 

વા વરે એડી પુઠ ડઇ સગો ડ્યો;

નકાં લગધો અભમાંથી અચી પટ પ્યો.

 

આંજે હથજી ગાલ વઇ સે ટાણે અંઇ ક્યોં

પોય ચોજા થીધલ વોસે અચ્ી ને થ્યો.

 

ચોજા કરમ કચલી અન થકી થ્યો;

અભ તુટે કે અઘડિ ડીણી એડો કડે થ્યો.

 

એડે નરકે કડે પુછજા હી ભલા કીં થ્યો;

ધુફારીચેં આંકે નડધા અંઇ જભાભ ડ્યો.

 

૧૭/૦૪/૨૦૦૬

“ચમનમાં”

ચમનમાં

 

લીંબડાની ડાળ હાલે ફૂલ ચંપાના ખરે;

રેતનો ઢગલો ચડીને કાબરો એમાં તરે.

 

વાયરાની ફૂંક લાગે ને પવન હેલે ચડે;

ધુળની ડમરી મહીંના કાંકરાઓ ખડખડે.

 

ભાણને ગુસ્સો ચડે ને આભથી લાલી ખરે;

બીક્માં બીધેલ ચાંદો ઉગતા પીળો પડે.

 

રાતથી લડવા ભલેને દીવડા નાના બળે;

તે છતાં તિમીર એનાથી ડરીને થરથરે.

 

ચીબરી જો ક્યાંય બોલે કાગડા યુધ્ધે ચડે;

માંડ જંપેલું કબુતર ને જરકલી તરફડે.

 

ગીત કોકીલા કરેને ભ્રમર પણ નાદે ચડે;

રાસ રમવા કાજ આવી આગિયા ટોળે વળે.

 

જોધુફારીને ચમનમાં બધું દેખાય છે;

હાથમાં દેખી કલમ કાગળો કાં ફડફડે?

 

૦૮/૧૨/૨૦૦૫

“સમયની વાત કર”

સમયની વાત કર

 

એકાંતમાં માશુક મળે એવા સમયની વાત કર;

આવ્યા પછી સંધ્યા ઢળે એવા સમયની વાત કર.

 

હર રોમથી ફૂટી કરી ખુશ્બુ ભરે આગોશને;

આલિંગતા વીટી વળે એવા સમયની વાત કર.

 

છલકાય સુરા આંખથી સાગર તણી ભરતી સમી;

પીધા વગર દિલને ચડે એવા સમયની વાત કર.

 

પ્રશ્નો હ્રદયથી ઉદભવે ને સ્પર્શથી પુછાય ;

મૌનને ભાષા મળે એવા સમયની વાત કર.

 

દિપક પ્રકાશે પ્રેમના ચોપાસ દિલ અજવાળતા;

હર એક બિંદુ ઝળહળે એવા સમયની વાત કર.

 

સુનકારમાં ઝનકાર જાગે ને ભરે સંગિતને;

પ્રિયાધુફારીને મળે એવા સમયની વાત કર.

 

૨૩/૧૧/૨૦૦૫

“સ્વપ્ન સુંદરી”

સ્વપ્ન સુંદરી

 

સ્વપ્ન સુંદરી જાગતા ક્યાંથી મળે;

તો તો બધા ઇચ્છા કરે લાગે ગળે.

 

પર્વત શિખર કુદતી નીચે જતી;

કો સરિતા નગ ઉપર પાછી વળે.

 

અંગાર જો કદી શશી અંગે ઝરે;

યા તો રવિ જઇ ઉગતો અસ્તાચળે.

 

જ્વાળા અગન શીતળ બને સુખદાયની;

ઝાકળ તણાં કણ કણ મહીં અગ્નિ બળે.

 

જો વિષ હળાહળ જિંદગી આપી જશે;

તો પય તણાં સેવનથી માનવ ઢળે.

 

ના આંખ આડા કાન કેદી થઇ શકે;

ચાહેધુફારીસુંદરી ક્યાંથી મળે.

 

૨૩/૧૧/૨૦૦૫ 

“નજર તારી”

નજર તારી

 

નજર તારી ઢળે ને લોકના હૈયા ઢળી જાય;

કરૂં છું પ્રેમ હું તમને કહેનારા મળી જાય.

 

તમારા સ્મિતની સાથે પલક જ્યારે ઢળી જાય;

ઢળે હૈયા સહજમાં કોઇ તો પોતે ઢળી જાય.

 

નયન તારા મદિરાથી છલોછલ ભાસતા જેને;

પડે તારી નજર તેને વગર પીધે ચડી જાય.

 

દબાવી હોઠનો ખુણો નજર તીરછી કરી જોતાં;

તને છે પ્રેમ તેનાથી ભ્રમણામાં પડી જાય.

 

લટકતી ચાલ તારી જોઇ રસ્તે ચાલતા લોકો;

સડક સીધી ભલે હો પણ વગર ઠેસે પડી જાય.

 

હશે ગાફેલ તો એમાં અટવાયેલા રહેશે;

જરૂરત છે તો બસ એનેધુફારીમળી જાય.

 

૨૧/૧૧/૨૦૦૫

“કહી દેજો”

કહી દેજો

 

અગર કહેવા ચહો જો કંઇ કશું પહેલાં કહી દેજો;

બાકી રાખતા એમાં હ્રદય ખોલી કહી દેજો.

 

કશું પણ હું કહું એમાં કશી શંકા નહીં કરતાં;

સમજાયું અગર તમને ફરી કહેવા કહી દેજો.

 

કદી પણ પીઠ પાછળ ના કશું કહેતા નહીં ફરતા;

ભલે મીઠું અગર કડવું રહી સામે કહી દેજો.

 

અગર જો કંઇ વચન લેવા ચહો તો લઇ લેજો;

બાકી રાખતા એમાં હ્રદય ખોલીને કહી દેજો.

 

ધુફારીની બધી વાતો હંમેશાથી રહી ચોખ્ખી;

સ્મરણમાં ના રહે એવું જરા એને કહી દેજો.

 

૨૩/૧૧/૨૦૦૫

“માંડવીમાં ચાલવા છે”

માંડવીમાં ચાલવા છે

 

ચાર પગલા તારી સાથે માંડવીમાં ચાલવા છે;

યાદ જૂની પામવાને માંડવીમાં ચાલવા છે.

 

નદી રૂકમાવતીની રેતમાં જઇ બેસવું છે;

શોધવા જૂનો જમાનો માંડવીમાં ચાલવા છે.

 

લાંગરેલા વાણ ધંગી ના તરે તો શું થવાનું?

બેસવા ફરવા મળે જો માંડવીમાં ચાલવા છે.

 

તાક ટોપણસર તણે ને વડ તણી વડવાઇઓ;

બેસવા ને ઝુલવાને માંડવીમાં ચાલવા છે.

 

જર્જરિત જૂની થયેલી બારીઓ ને બારણાઓ;

ખોલવા ફંફોસવાને માંડવીમાં ચાલવા છે.

 

તું મને જોતી હતી બારીને ઉગડાવવાને;

ને ફરી સીટી વગાડી માંડવીમાં ચાલવા છે.

 

બધું તો થઇ જશે એની ફિકર કશી પણ;

હોધુફારીસાથમાં તું માંડવીમાં ચાલવા છે.

 

૨૧/૧૧/૨૦૦૫ 

 

“ના કહું”

ના કહું

 

હાથ માંગે તું અગર તો ના કહું;

જાન માંગે તું અગર આપી દઉ.

 

હોઠની ને આંખની ભાષા મહીં;

પ્રેમના ઉત્તર બધા આપી દઉ.

 

હોઠના મલકાટની કિંમત મને;

કેટલી શબ્દમાં ક્યાંથી કહું.

 

આંખની ઓળખ બધી મારી તને;

તું બને આણજાણ માપી લઉ.

 

દિલ નજરથી ભલે ઘાયલ થતું;

ઘાવ ઉપર ઘાવ હું ચાંપી લઉ.

 

નાધુફારીને કશું પુછો હવે;

શું હશે ઉત્ત્રર ભલા ક્યાંથી કહું.

 

૦૩/૧૧/૨૦૦૫

“પારકા બૈરા”

પારકા બૈરા

 

પારકા બૈરા સદા સૌને ગમે છે;

રાત દિવસ તેમના મનમાં રમે છે.

 

જાગતા નર કલ્પનાઓમાં રહે છે;

ઊંઘમાં પંપાળતા સપને રમે છે.

 

રૂપના સાગર મહીં કો ડૂબતા હો;

કેશને વનરા ગણી એમાં ભમે છે.

 

બોલ પડતાં જીલવા તત્પર સદા જે;

સંકટો હર એક તો હસતા ખમે છે.

 

હર સ્વરૂપે એમને દેવી ગણીને;

આરતી ઉતારતા તેને નમે છે.

 

ધુફારીને ગણો બાકાતમાંથી;

બસ જયા તેની સદા તેને ગમે છે.

 

૧૧/૧૧/૨૦૦૫

“આવને”

આવને

 

આવને ખોટા મસે પણ આવને;

તું કહે તું ક્યાં હશે પણ આવને.

 

ના કશી કોઇ શરત વાતમાં;

પછી જોયું જશે પણ આવને.

 

જ્યાં કદી પ્યારનો સેતુ હતો;

ના કશું બાકી હશે પણ આવને.

 

બદ ઇરાદો કંઇ ન્તો તું માનજે;

સત્ય સાબિત થશે પણ આવને.

 

ધુફારીદિલ મહીં ફરતો રહે;

તું કહે ચાલ્યો જશે પણ આવને.

 

૨૨/૦૯/૨૦૦૫