“શિખ્યો નથી”

શિખ્યો નથી

 

માનવી આકાશમાં ઉડી શકે તો શું થયું?

વાડ કાંટાળિ ઉપર બેસતાં શિખ્યો નથી.

 

વાંક બીજાના સતત સહેજમાં શોધ્યા પછી;

દોષ પોતાના હજુ દેખતાં શિખ્યો નથી.

 

શોધવાથી ના જડે છીદ્રો છતાં શોધ્યા પછી;

આંગળી મૂકી કદી ઢાંકતાં શિખ્યો નથી.

 

જીભની કાતરવડે છે વેતર્યા લોકો પછી;

સોઇ થઇને કો સબંધો સાંધતા શિખ્યો નથી.

 

હું કરૂં છું શું કરૂં છું મનમહીં મુંજાઇને;

ધુફારીતો કહે છે જીવતાં શિખ્યો નથી.

 

૧૨/૧૦/૧૯૯૩

(પ્રયત્ન દિપોત્સવી૯૩માં પ્રકાશિત)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: