“છપ્પા(૨)

છપ્પા()

 

ક્રોધિત થઇ માનવ થરથરે,ધરતીકંપનું રૂપ ધરે;

સુંદર જીવન સમ મંદિર,બિહામણા કરતો ખંડેર.

સ્વ સર્જેલી દુનિયા મહીં,સર્વે સ્થળે પહોંચ્યો નહીં;

ત્યારે કરીને ખુબ વિચાર,સર્જી સર્જનહારે નાર.

આફત આવે રૂપ આનેક,કોઇ આશિષની લાવે મહેંક;

ઘણી આફતથી અનુભવ મળે,અનુભવ કરતાં શક્તિ વળે.

માનવ મનની માયા મહીં,નજર નજરમાં ફેર અહીં;

કોઇ અવસરમાં આફત જુએ,કોઇ આફતને અવસર કહે.

મૃત્યુ મુઠ્ઠીમાં લઇ ફરે,તેનું મન ના ક્યારે ડરે;

એના મનમાં જે નિરધાર,નિશ્ચય સમજો બેડોપાર.

મૃત્યુથી તું શાને ડરે,દેહવિલયની ચિંતા કરે;

મૃત્યુ જીવનનો છે મોડ,કપડાની બીજી જોડ.

સફળ જગતમાં એક જન,કામ કરે જે દઇને મન;

મુશ્કેલીથી ભીડે બાથ,મળે સફળતા એને હાથ.

પરંપરાગત વંશ જાય,પુત્ર તણાં વળી પુત્રો થાય;

ઘણા પુત્ર કપુત્ર થાય,માત કુમાત જાણી ક્યાંય.

શૈશવકાળે બોલ્યો સત,એની પરવારી ગઇ મત;

જીવન વૃધ્ધાવસ્થા જાય,સત્યથી અડગો રહે સદાય.

સવારમાંથી સંધ્યા થઇ,કામ કરી કંટાળ્યો નહી;

થાકમાં ગુસ્સો ચિંતા ભળે,નર આખો તેથી ખડભડે

 

૩૧/૧૨/૧૯૯૦      

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: